Joe Monster
Szukaj Pokaż menu
Witaj nieznajomy(a) zaloguj się lub dołącz do nas
…NIECODZIENNIK SATYRYCZNO-PROWOKUJĄCY

Forum > Hyde Park V > Piszę powieść sf
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 13:32:02 Zgłoś
fr.

Zapraszam do dyskusji na temat poruszonych w tym fragmencie kwestii

Wprowadzenie

W prawdzie jedna z hinduskich filozofii głosiła od dawien dawna, że Kosmos jest Oddechem Boga - Wdechem i Wydechem każdego z nas i pozostałych żywych istot na Planecie Ziemia, wszak tylko ta czynność pozwala nam trwać i się rozwijać.
Tłumaczono ludziom na różne sposoby, że przy wdechu gwiazdy umierają - Galaktyki są wchłaniane, Kosmos się „zwija”. Zaś przy Wydechu wszystko na nowo się odradza – powstają Gwiazdy, pojawia się Światło, a dzięki niemu formy życia, które przez miliardy lat ewoluują.
I tak to, wszystko co pojawia się jest częścią Boga - Kosmosu. Nie myli się ten, który głosi, że Człowiek jest Bogiem a Bóg jest Człowiekiem jeśli uznaje, że Bóg to Kosmos.
Tłumaczono też, że chcąc poznać Boga - Kosmos, nie trzeba wybierać się na inne odległe planety – tam wciąż będziemy ograniczeni ostrością naszego wzroku, który zbyt daleko nie sięga. Trzeba koncentrować się na własnym Organizmie, na własnym Jestestwie. Gdy poznamy samego siebie poznamy Kosmos, wszak Kosmos jest w nas a my jesteśmy Kosmosem.
Poszczególny cykl Wdechu i Wydechu Boga trwa miliardy lat.
To wszystko było od dawien dawna zapisane w księgach i w pismach, ale ludzie zapędzeni codziennością – napełnianiem żołądka i wypróżnianiem się, wcale nie mieli ani zapału, ani chęci, aby nad niektórymi księgami się zastanawiać, brać je na poważnie. Ludziska pokochali iluzję, że jest niebo, a w niebie czeka na nich dobrobyt po śmierci. I ludzkość tak trwała tysiące lat. Część uważała, że wystarczy wypowiadać krótkie teksty, nazwane modlitwą, do Boga aby uratować siebie i świat przed gniewem i karą z Niebios, a część z tego szydziła i zarówna jedna strona jak i druga, aby obronić swoje stanowiska – toczyła ze sobą krwawe wojny wzajemnie się wybijając.

Od kilku stuleci potwierdzamy słuszność tej tezy; – Kosmos wchłaniany przez Czarne Dziury umiera, by eksplodując, na nowo się narodzić.
Życie i śmierć. Ot niekończący się cykl, dzięki któremu istniejemy.

U progu czwartego tysiąclecia, w momencie największego rozkwitu cywilizacji ziemskiej, kiedy już Człowiek zapanował nad śmiertelnością własnych organów, opanował ich wymianę przez co, w pewnym sensie, stał się nieśmiertelnym, z nieznanych przyczyn ludzkość na Ziemi „wyparowała”. Zniknęła!
Pozostały jedynie cztery osoby – dwie kobiety i dwóch mężczyzn w wieku 21 lat.
Można dywagować, czy zaistniały stan należy traktować jako element Wdechu Boga, czy też jako zwykłą ludzką niefrasobliwość. Ale ponieważ uważamy również, że Plany Boga są nieprzejrzane wszak to Bóg - Kosmos nas stworzył a nie na odwrót, można też domniemywać, że zaistniałe zdarzenie jest częścią większego Planu.

Cała infrastruktura i to co ludzkość, u progu roku 3001, zdołała zmagazynować pozostało nietknięte jednakże bez możliwości, przynajmniej w początkowej fazie, funkcjonowania i posługiwania się tym.
Nie trzeba wykładać oczywistego faktu, że to wszystko co zostało zbudowane przez Człowieka - bez jego obsługi, nie będzie mogło długo funkcjonować, a wręcz będzie stanowiło zagrożenie dla Ziemi.
Jak ocalała „ludzkość”, w osobach dwóch mężczyzn i dwóch kobiet, poradzi sobie i czy zagwarantuje, że Ziemia na powrót zaludni się?
A jeśli się zaludni, to czy człowiek będzie lepszym od dotychczasowego? Czy ci, którzy pojawią się na nowo, będąc wychowanymi w zgodzie z naturą, potrafią wyzbyć się nabytych podczas Wielkiego Wybuchu, który zawsze wszystko zapoczątkowuje, genów nakazujących nam się bać tego co jest dla nas groźnym, i nakazującym nam myśleć z wyprzedzeniem wszak to zapewnia ,nam ludziom, dalsze bytowanie i rozwój?
A czy jest wskazanym byśmy postępowali wbrew regułom narzuconym nam przez Kosmos – Boga?

Czy nasz ograniczony umysł potrafi w porę zauważać, kiedy zaczynamy postępować wbrew regułom Kosmosu?
Historia ludzkości pokazuje, że niestety nie, gdy zbytnio przekraczamy wyznaczoną nam niewidoczną czerwoną linię, do gry wkracza On.


W nieprzeniknionych ciemnościach rodzi się nowe życie.
Zauważacie ten fakt? Wiem, wiem, nie macie czasu na takie dyrdymały – macie ważniejsze problemy dnia zwykłego.
Człowiek, zwierzęta, rośliny - swój początek biorą w zupełnych ciemnościach. To przypadek, czy rządząca Kosmosem prawidłowość?
Powiem wam więcej – w zupełnych ciemnościach rodzi się Kosmos! Rodzą się w ten sposób nowe galaktyki, gwiazdy, planety a później to, co wszystko „zaśmieca” Wszechświat – komety i inne kosmiczne „odpryski”. Gwiazda zanim rozbłyśnie i oświetli swoim światłem olbrzymi, a jednocześnie mikroskopijną wielkość Kosmosu, musi najsampierw się narodzić by zabłysnąć. Gdy zabłyśnie jest wówczas nadzieja na to, że ktoś ją kiedyś odkryje, zauważy. Ale czy to nasze zauważenie jest jej potrzebne?
Zastanawialiście się nad tym?
Każde też stworzenie – poczynając od komara a kończąc na gwiazdach - w swojej własnej otoczce ma własną, niezależną od pozostałych stworzeń – temperaturę – optymalne warunki rozwoju - w, których może się rozwijać i rozmnażać. I to wszystko ma swój z kolei mikrokosmos. Każdy z nas ma taki właśnie mikrokosmos i w tym swoim własnym grajdole czuje się najlepiej, traktuje go jako swój.
W ciemnościach zupełnych - śpiąc - odpoczywamy, doładowujemy się, nabieramy sił do następnego dnia .
Niektórzy aby wcześnie się obudzić - by na czas zdążyć do pracy - nastawiają budzenie. Sposób niezawodny, jednakże niezgodny z cyklem postępowania organizmu.
Piter – nasz główny bohater - wypracował własny sposób budzenia się; naturalne przyzwyczajenie. To proste, wystarczy zapewnić sobie tyle spania aby dłużej już nie chciało się wylegiwać. Co trzeba zrobić? Wcześniej udawać się na spoczynek nocny – gdy ten nawyk wypracujemy stanie się to tak naturalne jak oddychanie.
Przy wymuszanym budzeniu organizmu, nie najlepiej z tym się czujemy i tak na dobrą sprawę psujemy go nie zapewniając jemu wystarczającego czasu na odpoczynek, na regenerację.

O 4 rano , na przełomie grudnia i stycznia mimo, że dnia zaczyna przybywać, w niektórych szerokościach geograficznych, w zasadzie to jeszcze noc głęboka. Tak też było w Varso – miasto - państwo, a w zasadzie to cały świat, cała ludzkość skupiona w jednym miejscu.
Dziewięć milionów wg ostatniego spisu, który na bieżąco każdego dnia a raczej poranka, był aktualizowany.
To miał być eksperyment zrobiony przez supermocarstwo. Autorzy eksperymentu oczekiwali, że zamknięta w getcie, wielokulturowa społeczność, udowodni, że pomysłodawcy nie mylili się w swoich naukowych wywodach i że można go będzie zastosować na szerszą skalę. Eksperyment miał udowodnić, że człowiek osiągnął geniusz Boga. Jednakże Eksperyment wymknął się spod kontroli, supermocarstwo się rozpadło, a Varso zbudowane na fundamentach Warszawy sprzed tysiąca lat, pozostało wraz ze zniewolonymi ludźmi i z wysoko rozwiniętą cywilizacją.
Pozostali ludzie.
Słowo ludzie trzeba by umieścić w cudzysłowie, wszak te istoty człekokształtne tak naprawdę tylko z wyglądu przypominali nam ludzi tych sprzed tysiąca lat. Od kiedy rozwój nauki pozwolił opanować wymienialność poszczególnych organów w organizmie żywych istot, i zapanować nad umieralnością, trudno mówić o ludziach jako takich.

Piter instynktownie nacisnął włącznik oświetlenia - warto w tym miejscu zaznaczyć, że w innych domostwach nie było żadnych włączników. To jak robiło się widno? Ot normalnie - z chwilą obudzenia się domownika. U Pitera tak nie było, Piter zażyczył sobie mieć w swoim domu włącznik światła taki, jaki mieli ludzie, przed tysiącem lat, jaki mieli włącznik jego ojcowie i pradziadowie. Zachowanie reliktów z przeszłości dawało Piterowi namiastkę powrotu do dawnego rzeczywistego świata.
Naciśnięty, włącznik nie zadziałał i w mieszkaniu nadal było ciemno. Ciemności były większe niż zazwyczaj wszak uliczne oświetlenie nie wpadało do mieszkania przez okna i nie rozpraszało, jak co dnia od tysiąca lat, ciemności.
- Awaria oświetlenia? To niemożliwe. - Rzekł sam do siebie i przez moment leżał nie wstając.
Prze kilka minut ćwiczył swoje prawe ramię, które po niedawnym wszczepieniu jeszcze nie za bardzo współgrało z umysłem i można było zaobserwować nieznaczne opóźnienia w wykonywanych ruchach. Czy można to uznać za błąd w sztuce? Można by. Można by uznać i się odwołać Wówczas rozpoczął by się na nowo proces „uzdrawiania jednostki”, a nie chciał na nowo przechodzić tych wszystkich formalności.
Podczas treningu ramienia zastanawiał się ile tak na prawdę ma lat?
Czy 21? Sto? Czy może już 150?
- Hmmm, 21 licząc od wymiany całych wnętrzności, 100 od momentu śmierci mózgu po raz drugi, 150 od momentu śmierci mózgu po raz pierwszy – rzekł sam do siebie.
Jako, że w roku 2979 zatrudniająca go firma zdecydowała się na zainwestowanie w posiadaną przez niego wiedzę, dokonano wymiany generalnej, wymieniając wszystkie jego wnętrzności, nadając nową datę narodzin – rok 2979. Tak więc nasz bohater ma 21 lat, jest uznany za jednostkę rozwojową w, którą warto inwestować.
Po chwili uzmysłowił sobie, że oprócz braku oświetlenia ulicznego, z ulicy nie dobiega żaden hałas, brak też świateł, lecących jak zwykle o tej porze, szybkolotów.
Z koli w tym miejscu należy się wyjaśnienie naszym czytelnikom kwestii poruszania się szybkolotów – indywidualnych środków przemieszczania się. Ktoś zapyta jak to możliwe? Przecież gdyby wszystkie te pojazdy wzniosły się by dowieźć ludzi do pracy, fizycznie nie zmieściły by się w przestrzeni. Tak, to prawda. Problem zatłoczenia rozwiązano w ten sposób, że każdy pracujący miał swój indywidualny czas pracy co oznaczało, że nie o tej samej porze wszyscy musieli dotrzeć do miejsca pracy i nie wszystkie szybkoloty w tej samej porze wzbijały się, bezszelestnie sunąć pod podany adres. Ot, proste acz genialne rozwiązanie.
- Dziwne. Awaria i nie uprzedzono nas o tym? Co to? Koniec świata?
Sięgnął po telełącznik by podzielić się zaistniałą dziwną sytuacją, z koleżanką z pracy.
Urządzenie nie odpowiadało. Żadnego szumu, żadnego komunikatu, nic. Ot martwy przedmiot.
- No cóż, trzeba poczekać aż się rozwidni – rzekł sam do siebie.
Przez moment nasłuchiwał czy z ulicy dociera jakikolwiek szum. Nie wyłapawszy żadnych oznak gwaru, aby przez kilka godzin nie zmuszać się do leżenia, zajął się Wewnętrznym Przeglądem Zdarzeń Dnia Codziennego na przestrzeni ostatniego tysiąclecia zapisanego w swoim umyśle.
Dla niewtajemniczonych wyjaśniam, że Wewnętrzne Przeglądanie Zdarzeń to taki program sztucznej inteligencji, który Piter wgrał, a może bardziej odpowiednim będzie określenie „zainstalował” w swoim mózgu. Zapewne było to związane w rodzajem wykonywanej pracy przez naszego bohatera. Prawda, że genialny program?
Zupełny przypadek „podrzucił” Piterowi obraz z dnia 3 stycznia 2020 roku, z godziny 8,40.
Co ludzie przed tysiącem lat robili, czym się zajmowali w dawnej Warszawie?
Scenka rozgrywa się w autobusie miejskim, / „autobus” to ówczesny środek lokomocji poruszany poprzez spalanie paliw płynnych/ linii 160.
Mężczyzna z drewnianą półką pod pachą i z foliową torbą w ręku, siada na przypadkowe wolne miejsce z tyłu autobusu – wraca z Centrum Handlowego Targówek. W autobusie dużo wolnych miejsc o tej porze dnia. Mężczyzna wracający z zakupów wyczuwa wyraźną woń nocnego spożycia siedzącego z tyłu. To było nocne spożycie alkoholu – już w połowie puszczone w krwiobieg czyli w części przetrawione. Siedzący z tyłu odbiera telefon:
- Nic nie jadł – odpowiada zdecydowanym głosem i po chwili kontynuuje:
- No mówię, że nic nie jadł bo nic nie było! – przez chwilę słucha po czym odpowiada tonem usprawiedliwiającym a jednocześnie nie znoszącym sprzeciwu:
- No nic nie było! Patrzył razem ze mną bo chciał coś zjeść. Czekoladek nie było. Tylko chipsy! - Chwila milczenia i mężczyzna kończy telefoniczną rozmowę:
- Na razie!
- Hmmm – zamyślił się Piter – taki to był świat tysiąc lat temu, a może to właśnie wykorzystam do dzisiejszego Nadania? To naprawdę ciekawe. Zobaczmy co dalej się działo – na co mężczyzna w autobusie, przed tysiącem lat, taszczył pod pachą deskę?
Na przystanku Derby VI pasażer z deską wysiadł. Po dojściu do furtki swojego osiedla, chipem otworzył bramkę, następnie drzwi bloku i wszedł do mieszkania zamykając drzwi na klucz.
Styczniowe słońce rozświetlało salon zalewając go jaskrawym światłem. Mężczyzna położył zafoliowaną deskę na stole, z torby powykładał metalowe elementy i po zdjęciu kurtki przystąpił do montowania wieszaka. Metalowe elementy przykręcał do deski. Wkręty krzywiły się, nie chciały wwiercać się w deskę. Mężczyzna krzywił twarz , wściekał się sypiąc przekleństwami jednakże powoli wieszak przybierał wymagany kształt by mógł rolę wieszaka spełniać. Po dłuższej chwili metalowe elementy były już przymocowane do deski. Jeszcze tylko całość przymocować wkrętami do ściany przy drzwiach wejściowych i wieszak gotowy. Kurtki można zawieszać.
Po wykonanych czynnościach lokator nalał wody do plastykowej miski i mocząc w wodzie szmatę zabrał się do wycierania podłogi i innych elementów wystroju mieszkania.
- No, może być – rzekł Piter sam do siebie – ludziom z pewnością się spodoba przypomnienie im jak nasz gatunek radził sobie przed tysiącem lat.
Cisza, zupełna cisza. Zaczął żałować, że nie zaopatrzył się w niezależne źródła światła. Może dla tego, że za bardzo zaufał dostawcom? Ale to chyba normalne zachowanie, bo na cóż miał się angażować dodatkowo skoro miał zapewnienia o niezawodności dostaw wszystkiego tego co było niezbędne do jego funkcjonowania. W zamian miał jedynie wykonywać zlecone zadania. To chyba dobry układ?
W myślach zaczął przygotowywać pozew odszkodowawczy wszak zaistniała sytuacja w sposób oczywisty narazi go na straty, które niewątpliwie nastąpią w wyniku opóźnienia jego obligatoryjnych czynności. Oczywistym jest, że tych strat nie zdoła już nadrobić i jeśli on pierwszy nie złoży stosownego pozwu, to ubiegnie go firma zatrudniająca.
- Ha, wszystko dobrze, tylko w jaki sposób ubiegnę firmę skoro do momentu rozwidnienia się upłynie prawie 4 godziny?
Myśl ta zatrwożyła Pitera. Firma z pewnością go ubiegnie i będzie miała nad nim przewagę. To na pozór niewielkie spóźnienie pociągnie za sobą cały szereg innych działań skutkujących tym, że z pewnością już nie odzyska tego co utraci – utraci wiarygodność a może nawet wezmą kogoś innego na jego miejsce uznając, że nie można na niego liczyć.
- Ale czy zdecydują się na wymianę pracownika? Raczej nie – uspokoił sam siebie Piter – zbyt wiele we mnie zainwestowali.
Ciągłe dudnienie, początkowo ledwo słyszalne, a z każdą sekundą narastające, jakby się przybliżało, przerwało natrętną myśl o skutkach spóźnienia się do pracy. Dudnienie narastało, stawało się natrętne, wypełniało swoją mocą cały umysł a później organizm. Piter usiłował umiejscowić ten nieznośny huk:
– Na zewnątrz, w umyśle? - Zastanawiał się.
Ciemności wciąż jeszcze nieprzejrzane nie pozwalały na jakiekolwiek rozeznanie. Po kilku minutach doszedł do wniosku, że skoro nie wyczuwa żadnych drgań podłogi, mebli, łóżka, to znaczy, że to dudnienie jest jedynie w jego umyśle a ściślej to w mózgu. Wszczepiony program nadal jeszcze zgrywa się powodując nieznośne dudnienie. Obejmując dłońmi głowę skupił się na wyciszaniu własnego organizmu. Przyciskając swoje wielkie dłonie do skroni czuł jak dobra, pozytywna energia emanuje i dociera do mózgu, koi i wypełnia go, nasącza jak nasącza się gąbka wodą. To była rozkosz dla umysłu, dla całego ciała.
Dudnienie ustało ale nic poza tym się nie zmieniło.
- To zapewne gęsta powłoka chmur sprawia, że ciemności są aż tak bardzo nieprzeniknione. Zawsze były one rozpraszane przez zewnętrzne nocne oświetlenia, ale skoro wyjątkowo dzisiaj go brak no to wiadomo, że jest ciemno wszędzie.
Półgłosem tłumaczył tak sobie zaistniałą sytuację i dopiero teraz zauważył, że elementy wystroju mieszkania, których zadaniem między innymi było utrzymywanie stałej temperatury wewnątrz mieszkania przestały emitować ciepło. Poczuł, że temperatura w mieszkaniu staje się niższa. Dotykając swoich ramion wyczuwał chłód własnej skóry.
- O cho, to chyba coś poważnego. Brak oświetlenia, brak ogrzewania, brak łączności i ta bardzo podejrzana cisza na zewnątrz?
Wpatrując się w okno, powoli jego wzrok zaczął zauważać ledwo zarysowujące się kontury zabudowań. Zazwyczaj o tej porze rozświetlone co oznaczało, że ludzie już nie śpią; tym razem było jakieś wymarłe, jakby od stuleci nikt w nich nie zamieszkiwał. Telełącznik dalej nie działał i o poinformowaniu się czegokolwiek u kogokolwiek, nie wchodziło w rachubę.
Zaczął powoli się ubierać. Instynktownie znajdował porzuconą w dniu wczorajszym przed snem odzież i naciągał ją na siebie ubierając się na cebulkę – pradawny sposób. Stary ale niezawodny na chłody grudniowostyczniowe. Przywoływał obrazy z dnia wczorajszego. Czy wydarzyło się coś nadzwyczajnego? Coś nad czym warto by się rozwodzić? Chyba nie. Dzień jak co dzień. Może ta szarość codzienności uśpiła czujność? Może coś dawało się zaobserwować? Nie. Nic podobnego;ludzie jak co dnia w pośpiechu, wracali do swoich domów bo gdzie mieli się udawać po pracy? Włóczyć się bez potrzeby po ulicach, narażać się na interwencje Patroli i tracić cenną energię?
Zarysy budynków stawały się coraz bardziej zauważalne co oznaczało, że noc się kończy i powolutku, powolutku nastaje dzień.
- Hmmm. Chyba udam się do Zechry i razem się zastanowimy nad podjęciem działań. U niej to samo co u mnie? Dziwne to wszystko.

Wyszedł na ulicę. Dopiero teraz poczuł się dziwnie sam, opuszczony, wyobcowany. Mijał znane budowle miasta – wszędzie cisza i ani żywej duszy.
- Czy to możliwe aby zniknęli naraz wszyscy ludzie? To chyba naprawdę koniec świata - rzekł sam do siebie.
Chciał wstąpić do Mijanego Punktu zaopatrzenia. Drzwi zastał zamknięte. Nieczynna o tej porze tak ważna instytucja wzbudziła jeszcze większe podejrzenia o nietypowej sytuacji.
- To naprawdę koniec świata! A ja? Co ja tu robię? Jestem sam?
Umysł jak szalony zaczął podsuwać wciąż nowe ewentualności zaistniałej sytuacji.
- A jak przyjdą niższe temperatury? Jak dotrwam do lata? Uciekać? Ale gdzie? Bez ludzkiej obsługi cała ta technologia rozwali się! Miasto nie będzie nadawało się do zamieszkiwania.
Ostatnio edytowany: 2020-04-05 13:35:28

--
Djbanan
Djbanan Złamas od 30 czerwca 2004 | Szczecin
2020-04-05 13:34:27 Zgłoś
No gratuluję. A dlaczego właśnie tutaj przyszedłeś się tym pochwalić?

--
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 13:41:08 Zgłoś
:djbanan
bo tu są ludzie na wysokim poziomie

--
ben1edicto
ben1edicto Superbojownik od 7 czerwca 2009 | Janie. Dębica.
2020-04-05 13:42:03 Zgłoś
Tutaj jest forum tematyczne, na hp tylko baty dostaniesz

--
gatinha
gatinha Kobieta z jajem od 20 stycznia 2007 | Sadowa 302A
2020-04-05 13:42:11 Zgłoś
Czy książka ma nosić tytuł "Rok 3001"?

--
Bo ja cała jestem Tośka, A mój Tosiek to ho ho ho!
Mimo niepozornej szaty, Tosiek to... Tosiek to... Tosiek to...
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 13:45:22 Zgłoś
:gatinha to jest roboczy tytuł

--
lujeran
lujeran exSuperbojownik od 29 lipca 2004 | Kotenhafen
2020-04-05 13:47:50 Zgłoś
Wprawdzie to nie powinno mieć znaczenia, ale ... "w prawdzie" to w odróżnieniu od " w kłamstwie"?

--
https://www.youtube.com/watch?v=o9YLVfbHHOU
madzialena82
madzialena82 Superbojowniczka od 10 lutego 2006 | Bwdźwiągowo koło Adamowa, powiat bolsztyński
2020-04-05 13:48:57 Zgłoś
To dla takich jeży_z_lasu bardziej

--
Þetta reddast
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 13:59:36 Zgłoś
w dotychczasowych powieściach i filmach gatunku SF przybysze z kosmosu zagrażali ludzkości, w mojej powieści przybysze z planety Muber podejmują współpracę z ocalałymi ziemianami.

--
Djbanan
Djbanan Złamas od 30 czerwca 2004 | Szczecin
2020-04-05 14:01:28 Zgłoś
:franco1 Widzisz, to tylko dowodzi temu jak bardzo się nie znamy

--
Uczulony
Uczulony Superbojownik od 28 grudnia 2009 | K-lin
2020-04-05 14:02:48 Zgłoś
tl:dr :betonem

--
Uczulony nie badz leniwym q.tasem by pappy
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 14:02:49 Zgłoś
współpraca jest trudna, pełna wzajemnych podejrzliwości, ale jednak jest

--
gatinha
gatinha Kobieta z jajem od 20 stycznia 2007 | Sadowa 302A
2020-04-05 14:04:18 Zgłoś
:franco1 zaiste sf, gdyż ci, którzy by w Polsce przeżyli na bank nie byliby skorzy do współpracy. Taki Kaczyński, żeby daleko nie szukać. Kto jak kto, ale ta menda przeżyje

--
Bo ja cała jestem Tośka, A mój Tosiek to ho ho ho!
Mimo niepozornej szaty, Tosiek to... Tosiek to... Tosiek to...
Hej, a może by tak wstawić swoje zdjęcie? To łatwe proste i szybkie. Poczujesz się bardziej jak u siebie.
oldbojek Superbojownik od 23 października 2004 | Totutotam
2020-04-05 14:06:52 Zgłoś
Pewnie nie wiesz, że tu się pomaga w specyficzny sposób.
Ale ja jestem starej daty
proszsz....

https://joemonster.org/phorum/list.php?f=16

Ale oczekuj odzewu (jeśli będzie) tak mnie więcej około roku 3001

Ostatnio edytowany: 2020-04-05 14:08:17

--
poradnia
poradnia Dziunia gównoburzanka od 4 stycznia 2005
2020-04-05 14:10:46 Zgłoś
:franco1 tematyczne fora już od lat nie spełniają swoich funkcji, a HaPe od zawsze aspiruje do propagandy ideowej i smędzenia o polityce, więc w zasadzie każda wrzutka omijająca oba obszary jest tutaj przyjemną odmianą i doskonałą odtrutką. Jeżeli zdajesz sobie sprawę z obecności klubu miejscowych frustratów powinieneś się dobrze bawić...

--
Djbanan
Djbanan Złamas od 30 czerwca 2004 | Szczecin
2020-04-05 14:10:57 Zgłoś
Nic Ci się nie pomyliło? Z reguły posyłamy ich zupełnie gdzie indziej.

--
skijlen
skijlen Gastrofazor od 26 października 2005 | Lancre
2020-04-05 14:11:24 Zgłoś
:franco1 najpierw wróć do podstawówki i naucz się ortografii. 'Ziemianami' - mieszkańców planet zaczynamy od wielkiej litery. I tak, przeczytałem - chujnia z patatajnią. Do Orsona Scotta Carda jeszcze trochę Ci brakuje.

--
46&2
Hej, a może by tak wstawić swoje zdjęcie? To łatwe proste i szybkie. Poczujesz się bardziej jak u siebie.
semper_malus Superbojownik od 15 stycznia 2005
2020-04-05 14:15:00 Zgłoś
Jeśli dobrze pamiętam pojedyńczy cykl wdech/wydech tego hinduskiego małposzczurosłonia miał trwać circa about 60 miliardów lat. Wobec wyliczonego wieku naszego wrzechświata (ok 14.5 miliarda lat) i jego rozmiarów to bezpieczne wyliczenie na odjechane teorie.

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem jest 2999 rok i wszystko gra i buczy, i w sylwka 3000 ktoś pstryknął palcami i wszystko oprócz jednej grudki błotka w nieistotnym ramieniu nieistotnej galaktyki poszło się kochać?

--
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 14:17:48 Zgłoś
:skijlen tego akurat w podstawówce uczą. Sporo zapamiętałeś. Ha, ha.

--
skijlen
skijlen Gastrofazor od 26 października 2005 | Lancre
2020-04-05 14:19:47 Zgłoś
Już go lubię. Widzę w nim chęć walki. Potrzymacie mi piwo?

--
46&2
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 14:21:38 Zgłoś
W mojej powieści przybysze z planety Muber, latające głowy, po przybyciu na Ziemię chcą stać się ludźmi. Co takiego pociąga ich w ludziach?

--
skijlen
skijlen Gastrofazor od 26 października 2005 | Lancre
2020-04-05 14:27:57 Zgłoś
:franco1 w mojej uczyli. Jak chcesz to zorganizuję Ci darmowe lekcje języka polskiego u mojej ciotki polonistki. I tak teraz naucza dzieciaki online, więc jeden głąb więcej nie zrobi jej różnicy. Co prawda jest to liceum, ale może dasz radę, pospieszysz i dorównasz do poziomu

--
46&2
poradnia
poradnia Dziunia gównoburzanka od 4 stycznia 2005
2020-04-05 14:31:25 Zgłoś
:franco1 może ich na przykład pociągać to, że głowy Zieman przemieszczają się na dziwacznym stelażu...
Ostatnio edytowany: 2020-04-05 14:31:49

--
madzialena82
madzialena82 Superbojowniczka od 10 lutego 2006 | Bwdźwiągowo koło Adamowa, powiat bolsztyński
2020-04-05 14:33:58 Zgłoś
:franco1 niby fajnie, że piszesz i masz swoje zainteresowania. Tyle, że dzisiaj żyjemy w czasach gdy rzeczywistość jest podobnie nieprawdopodobna co ta ukazana w ksiazkach fantastycznych. Świat fantasy juz tak nie ekscytuje. Poczekaj az sie skonczy wirus i pis i wtedy sprobuj

--
Þetta reddast
Gogosiek
Gogosiek Superbojowniczka od 27 sierpnia 2011
2020-04-05 14:37:10 Zgłoś
Głupie pytanie, co ich pociąga...Oglądałeś Nietykalnych? Gościu sparaliżowany od głowy w dół odczuwał przyjemność przez stymulację uszu. Chciałbyś się masturbować stymulując uszy? No właśnie.

--
"Raz się żyje! Na szczęście..."
Hej, a może by tak wstawić swoje zdjęcie? To łatwe proste i szybkie. Poczujesz się bardziej jak u siebie.
mika_p Superbojowniczka od 3 sierpnia 2002 | Płock
2020-04-05 14:49:56 Zgłoś
:franco1

Dlaczego cała ludzkość to tylko 9 mln?
Dlaczego cała ludzkość zamknięta jest w Varso?
Dlaczego ludzie w Varso są zniewoleni, skoro mocarstwo się rozpadło?

O awariach się nie uprzedza. Awaria z definicji jest nagła.

Dlaczego, skoro jest możliwość wymiany organów i wgrania zewnętrznej pamięci, urządzenie do telełączności jest zewnętrzne i dodatkowo wymaga zasilania?

Po co punkt zaopatrzenia? Nie mają Internetu? Inteligentnych lodówek?

Dlaczego wszystko - prąd, ogrzewanie, łączność jest zintegrowane i jeszcze do tego wymaga obsługi człowieka?

I dlaczego Piter nie miał pomysłu, aby spróbować się umyć? W przyszłości się nie myją?

--
I'm a Black Magic Woman
jabba_the_hutt
jabba_the_hutt Superbojownik od 19 kwietnia 2006 | pod jednym ze stu mostów
2020-04-05 14:56:05 Zgłoś
Anioły Nieba polecam.

--
https://dn.ht/picklecat/
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 15:07:20 Zgłoś
a_p powieściowy Piter jest przedstawicielem "ludzi" czwartego tysiąclecia, którzy osiągnęli najwyższy poziom rozwoju w swojej historii.

--
Hej, a może by tak wstawić swoje zdjęcie? To łatwe proste i szybkie. Poczujesz się bardziej jak u siebie.
mika_p Superbojowniczka od 3 sierpnia 2002 | Płock
2020-04-05 15:20:56 Zgłoś
:franco1
Nie myją rano zębów.
Nie mają internetu.
Jest ich 9 milionów.

Wniosek: jest rok 5000 p.n.e., a ty piszesz sf z perspektywy roku 6000 p.n.e.

--
I'm a Black Magic Woman
Franco1
Franco1 Bojownik od 27 marca 2020 | Warszawa
2020-04-05 15:27:37 Zgłoś
a_p nie. Pisze z perspektywy przeciętnego zjadacza chleba, którego nie interesuje od kiedy datuje się rozwój człowieka, ale z pewnością niektórzy zadają sobuie pytanie jak będzie wyglądał człowiek, cywilizacja, za tysiąc lat.

--
Forum > Hyde Park V > Piszę powieść sf
Aby pisać na forum zaloguj się lub zarejestruj